<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?><rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"><channel><title>NGC 7023 on AstroT3k</title><link>https://astro.t3k.pl/tags/ngc-7023/</link><description>Recent content in NGC 7023 on AstroT3k</description><generator>Hugo -- gohugo.io</generator><language>pl</language><lastBuildDate>Sat, 07 Mar 2026 21:00:00 +0200</lastBuildDate><atom:link href="https://astro.t3k.pl/tags/ngc-7023/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml"/><item><title>NGC 7023 — Mgławica Irys</title><link>https://astro.t3k.pl/post/2026/03/ngc7023_iris_nebula/</link><pubDate>Sat, 07 Mar 2026 21:00:00 +0200</pubDate><guid>https://astro.t3k.pl/post/2026/03/ngc7023_iris_nebula/</guid><description>&lt;img src="https://astro.t3k.pl/" alt="Featured image of post NGC 7023 — Mgławica Irys" /&gt;&lt;p&gt;&lt;img class="gallery-image" data-flex-basis="359px" data-flex-grow="149" data-title-escaped="NGC 7023 — Mgławica Irys" height="2046" loading="lazy" sizes="(max-width: 767px) calc(100vw - 30px), (max-width: 1023px) 700px, (max-width: 1279px) 950px, 1232px" src="https://astro.t3k.pl/images/2026/ngc7023_iris_nebula/ngc7023.png" title="NGC 7023 — Mgławica Irys" width="3061"&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;NGC 7023, znana jako Mgławica Irys, to jasna mgławica refleksyjna zanurzona w rozległym kompleksie pyłowym w konstelacji Cefeusza, w odległości około 1 300 lat świetlnych. Jej charakterystyczny, niebieskawy blask powstaje wskutek rozpraszania światła przez drobne ziarenka pyłu otaczającego gwiazdę HD 200775 — młodą gwiazdę typu Herbig Be. Jasny, centralny „kwiat” obejmuje niewielkie kilka minut łuku, otoczony wachlarzowatymi, ciemnymi pasmami i subtelną poświatą; szersze pole ujawnia bogate struktury pyłowe rozciągające się na znaczną część stopnia.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Mgławicę odkrył William Herschel w 1794 r.; we współczesnych listach obserwacyjnych figuruje jako Caldwell 4. Z Polski obiekt jest praktycznie cyrkumpolarny, wysoko w północnej części nieba i najlepiej widoczny późnym latem i jesienią, choć śledzić go można niemal cały rok. W lornetkach pod ciemnym niebem pole wypełniają subtelne pojaśnienia pyłowe, a małe teleskopy pokazują jasny rdzeń z miękką, wachlarzową poświatą.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Irys leży w rozległej sieci pyłu określanej mianem „cyrusów galaktycznych” (IFN). Długie ekspozycje ujawniają misterną, włóknistą strukturę i ostre, ciemne lane zarysowane na tle rozproszonej poświaty. Kadr odwdzięcza się głębokim obrazowaniem szerokopasmowym i uważną obróbką, aby zrównoważyć delikatny sygnał refleksyjny z towarzyszącymi mu słabymi obłokami.&lt;/p&gt;
&lt;table&gt;
 &lt;thead&gt;
 &lt;tr&gt;
 &lt;th&gt;&lt;/th&gt;
 &lt;th&gt;&lt;/th&gt;
 &lt;/tr&gt;
 &lt;/thead&gt;
 &lt;tbody&gt;
 &lt;tr&gt;
 &lt;td&gt;Teleskop&lt;/td&gt;
 &lt;td&gt;SkyWatcher 150/750P&lt;/td&gt;
 &lt;/tr&gt;
 &lt;tr&gt;
 &lt;td&gt;Montaż&lt;/td&gt;
 &lt;td&gt;ZWO AM3N&lt;/td&gt;
 &lt;/tr&gt;
 &lt;tr&gt;
 &lt;td&gt;Kamera&lt;/td&gt;
 &lt;td&gt;ZWO ASI2600MC Pro&lt;/td&gt;
 &lt;/tr&gt;
 &lt;tr&gt;
 &lt;td&gt;Filtry&lt;/td&gt;
 &lt;td&gt;Optolong L-Pro 2&amp;quot;&lt;/td&gt;
 &lt;/tr&gt;
 &lt;tr&gt;
 &lt;td&gt;Ekspozycja&lt;/td&gt;
 &lt;td&gt;50 × 180s (2h 30min)&lt;/td&gt;
 &lt;/tr&gt;
 &lt;tr&gt;
 &lt;td&gt;Bortle&lt;/td&gt;
 &lt;td&gt;5&lt;/td&gt;
 &lt;/tr&gt;
 &lt;tr&gt;
 &lt;td&gt;Księżyc&lt;/td&gt;
 &lt;td&gt;Garbaty ubywający (81,0%)&lt;/td&gt;
 &lt;/tr&gt;
 &lt;tr&gt;
 &lt;td&gt;Obróbka&lt;/td&gt;
 &lt;td&gt;SetiAstro Suite Pro, Prism Deep, Axiom V2, Graxpert, CosmicClarity, Siril&lt;/td&gt;
 &lt;/tr&gt;
 &lt;/tbody&gt;
&lt;/table&gt;</description></item></channel></rss>