IC 434 — Mgławica Koński Łeb

Tue, 20 Jan 2026 21:00:00 +0100

IC 434 to jasna zasłona emisji wodoru H‑alpha w Orionie, jonizowana głównie przez gorące gwiazdy typu O w układzie Sigma Orionis. Na tle tej różowawej poświaty widnieje słynna Mgławica Koński Łeb (Barnard 33) — zwarty filar ciemnego pyłu rzeźbiony przez wiatry gwiazdowe i intensywne promieniowanie ultrafioletowe. Kompleks znajduje się w odległości około 1 350–1 500 lat świetlnych, na wschodnim skraju Pasa Oriona, w pobliżu jasnej gwiazdy Alnitak (Zeta Orionis).

W obserwacjach wizualnych to wymagający obszar. Sam Koński Łeb bywa wyjątkowo nieuchwytny w małych teleskopach ze względu na niski kontrast; pod bardzo ciemnym niebem i z wąskopasmowym filtrem H‑alpha lub UHC bywa dostrzegalny w średnich aperturach. Szerzej rozciągnięta poświata IC 434 i sąsiednia Mgławica Płomień dobrze reagują na filtry i długie ekspozycje.

Kadr obfituje w kontrastujące typy mgławic. Tuż na wschód od Alnitaka leży Mgławica Płomień (NGC 2024) — jasny kompleks emisyjny z ciemnymi pasmami. Poniżej Końskiego Łba znajduje się niebieskawa mgławica refleksyjna NGC 2023, a delikatne włókna IC 434 wypełniają znaczną część pola. Jasne gwiazdy pasa tworzą wyraźne pojaśnienia i dyfrakcyjne kolce, dodając scenie dynamiki.

Co jeszcze widać na zdjęciu?

Na zdjęciu widać też IC 434 jako tło emisyjne, Końskiego Łba (B33) jako małą, „wygryzioną” sylwetkę, NGC 2023 jako refleksyjny obłok poniżej oraz Mgławicę Płomień (NGC 2024) w pobliżu Alnitaka po lewej. Pole przecinają liczne zarejestrowane pasma pyłowe związane z obłokiem molekularnym Orion B.

Zobacz to zdjęcie na AstroBin: https://app.astrobin.com/u/grodzik?i=iznra1#gallery


Teleskop	SkyWatcher 150/750P
Montaż	ZWO AM3N
Kamera	ZWO ASI2600MC Pro
Filtry	Astronomik UHC 2"
Ekspozycja	94 × 120s (3h 8min)
Bortle	5
Księżyc	Przybywający sierp (3,1%)
Obróbka	Siril, Prism Deep, Axiom2, CosmicClarity

IC 1848 — Mgławica Dusza

Fri, 03 Oct 2025 21:00:00 +0200

IC 1848, znana szerzej jako Mgławica Dusza, to rozległy obszar H II formowania gwiazd w konstelacji Kasjopei i wschodnia połowa słynnej pary „Serce i Dusza”. Silnie świeci w wąskim paśmie wodoru H‑alfa, poprzetykana jest ciemnymi pasmami pyłu i rzeźbionymi filarami powstałymi pod wpływem promieniowania oraz wiatrów masywnych, młodych gwiazd. Wewnątrz osadzona jest gromada otwarta; historycznie oznaczenie IC 1848 odnosi się właśnie do zgrupowania gwiazd w tym rejonie.

Z umiarkowanych szerokości północnych Dusza wznosi się wysoko na jesiennym i zimowym niebie, a październikowe wieczory sprzyjają rejestracji. W obserwacjach wizualnych to wymagający, małokontrastowy cel potrzebujący ciemnego nieba; filtry wąskopasmowe lub szerokopasmowe typu UHC wyraźnie poprawiają widoczność emisji. Przy ogniskowej 750 mm i matrycy APS‑C kadr dobrze obejmuje jaśniejsze struktury centrum i otaczające je włókna.


Teleskop	SkyWatcher 150/750P
Montaż	zmotoryzowany EQ3-2
Kamera	Canon 600D (astro‑mod)
Filtry	Astronomik UHC 2"
Ekspozycja	59 × 120s (1h 58min)
Bortle	5
Księżyc	Garbaty przybywający (84,4%)
Obróbka	Siril, Prism Deep, CosmicClarity, Gimp

Mgławica Emisyjna on AstroT3k

IC 434 — Mgławica Koński Łeb

Co jeszcze widać na zdjęciu?

IC 1848 — Mgławica Dusza