Różowy Księżyc to zwyczajowa nazwa pełni przypadającej w kwietniu, znana m.in. z północnoamerykańskich kalendarzy rolniczych. Mimo wdzięcznego miana tarcza nie przybiera różowej barwy; określenie bywa wiązane z wiosennym kwitnieniem floksów. Przy pełnym oświetleniu wyraźne są kontrasty albedo i rozległe systemy promieni (np. wokół Tycho i Kopernika), natomiast brak światła składającego się pod małym kątem spłyca cienie i relief w pobliżu terminatora.

Jako cel wizualny pełnia jest wdzięczna i łatwa: jest bardzo jasna, widoczna przez całą noc i nie wymaga ciemnego nieba. Ograniczeniem bywa seeing, dlatego najlepsze efekty uzyskuje się, gdy Księżyc wznosi się wysoko nad horyzont. W warunkach Bortle 5 jasność tła nieba ma znikomy wpływ na fotografię Księżyca w porównaniu z obiektami głębokiego nieba.

Tę sesję zarejestrowano 2026‑04‑01 o 23:00 CEST za pomocą Newtona SkyWatcher 150/750P na montażu ZWO AM3N i kamery ZWO ASI2600MC Pro, z filtrem SvBony Moon 2". Zastosowano krótkie ekspozycje i dużą liczbę klatek, aby „zamrozić” seeing; najlepsze 10% z 475 klatek zestackowano w AutoStakkert!4, po czym delikatnie wyostrzono i zbalansowano kolory w Sirilu, by wydobyć drobne detale.