NGC 7023, znana jako Mgławica Irys, to jasna mgławica refleksyjna zanurzona w rozległym kompleksie pyłowym w konstelacji Cefeusza, w odległości około 1 300 lat świetlnych. Jej charakterystyczny, niebieskawy blask powstaje wskutek rozpraszania światła przez drobne ziarenka pyłu otaczającego gwiazdę HD 200775 — młodą gwiazdę typu Herbig Be. Jasny, centralny „kwiat” obejmuje niewielkie kilka minut łuku, otoczony wachlarzowatymi, ciemnymi pasmami i subtelną poświatą; szersze pole ujawnia bogate struktury pyłowe rozciągające się na znaczną część stopnia.

Mgławicę odkrył William Herschel w 1794 r.; we współczesnych listach obserwacyjnych figuruje jako Caldwell 4. Z Polski obiekt jest praktycznie cyrkumpolarny, wysoko w północnej części nieba i najlepiej widoczny późnym latem i jesienią, choć śledzić go można niemal cały rok. W lornetkach pod ciemnym niebem pole wypełniają subtelne pojaśnienia pyłowe, a małe teleskopy pokazują jasny rdzeń z miękką, wachlarzową poświatą.

Irys leży w rozległej sieci pyłu określanej mianem „cyrusów galaktycznych” (IFN). Długie ekspozycje ujawniają misterną, włóknistą strukturę i ostre, ciemne lane zarysowane na tle rozproszonej poświaty. Kadr odwdzięcza się głębokim obrazowaniem szerokopasmowym i uważną obróbką, aby zrównoważyć delikatny sygnał refleksyjny z towarzyszącymi mu słabymi obłokami.