Tryplet Lwa to zwarta grupa trzech jasnych galaktyk spiralnych w gwiazdozbiorze Lwa, oddalona o około 35 milionów lat świetlnych. Wzajemna grawitacja ukształtowała każdego z członków inaczej: na bardzo głębokich zdjęciach z NGC 3628 wyciąga się rozległy, niezwykle słaby ogon pływowy; M66 prezentuje niesymetryczne ramiona i węzły obszarów H II, a M65 pozostaje najbardziej spokojna i gładka z całej trójki.

Z Polski i szerokości umiarkowanych to klasyka wiosennego nieba, najwyżej góruje w marcu–kwietniu. Łatwo do niej dotrzeć star‑hopem kilka stopni na południe od Chertan (Theta Leonis). W małych teleskopach wszystkie trzy mieszczą się w jednym, małym polu — jako podłużne mgiełki; w większych aperturach i w dobrych warunkach ciemny pas w NGC 3628 i niejednorodności w M66 stają się wyraźniejsze. Dłuższe integracje pod niebem Bortle 5 pozwalają wydobyć słabe zewnętrzne dyski i poświatę halo, która spaja grupę.

M65 (NGC 3623) to spiralna galaktyka wczesnego typu, widziana pod umiarkowanym kątem. Ukazuje jasne, skondensowane jądro osadzone w gładkim dysku z delikatnie zarysowanymi ramionami. Subtelny pas pyłu przytula się do jednej krawędzi dysku; całość sprawia wrażenie słabo zaburzonej. Żółtawy zgrubienie centralne świadczy o przewadze starszych gwiazd i umiarkowanym, bieżącym formowaniu gwiazd.

M66 (NGC 3627) jest nieco większa i jaśniejsza od M65, z słabą poprzeczką i dwiema asymetrycznymi strukturami spiralnymi, pociągniętymi przez interakcje w grupie. Wzór spiralny przecinają wyraźne pasma pyłu i płatowate, niebieskawe obszary H II. Przesunięte na zewnątrz ramię i lekko rozchwiane centrum to klasyczne ślady oddziaływań pływowych, które wzburzają gaz i uruchamiają nowe narodziny gwiazd.

NGC 3628, „Galaktyka Hamburger”, widoczna krawędzią, przecięta jest grubym, ciemnym pasem pyłowym, który pęcznieje ponad i pod płaszczyzną dysku. Na bardzo głębokich ekspozycjach widać imponujący ogon pływowy wybiegający daleko na jedną stronę — strumień gwiazd wyrwany w przeszłych interakcjach. Nawet gdy ogon jest poza zasięgiem, pudełkowate zgrubienie centralne i rozszerzony pas pyłu czynią NGC 3628 najbardziej dramatycznym sylwetkowo obiektem w kadrze.

Co jeszcze widać na zdjęciu?