Mgławica Rozeta (NGC 2237–2246) to rozległy kompleks emisyjny H II w konstelacji Jednorożca, oddalony o około 5200 lat świetlnych. Obejmuje na niebie blisko 1,3°, czyli ponad dwie pełnie Księżyca; jej centralna jama i pierścieniowa otoczka wyznaczają obszar gwiazdotwórczy o średnicy około 130 lat świetlnych, poprzecinany ciemnymi pasmami pyłu i jasnymi włóknami wodoru.

W sercu mgławicy znajduje się młoda gromada otwarta NGC 2244. Gorące gwiazdy typów O i B wywiewają centralną jamę silnymi wiatrami oraz intensywnym promieniowaniem UV, rzeźbiąc kolumny, globule i pofalowane fronty, w których nadal powstają nowe gwiazdy. Różany kształt pojawia się tam, gdzie zjonizowany gaz styka się z otaczającymi obłokami molekularnymi.

Obserwacyjnie Rozeta to klasyczny zimowy cel szerokokątny na półkuli północnej. Najlepiej kadrować ją krótkimi–średnimi ogniskowymi i zdecydowanie korzysta na filtrach mgławicowych. Wizualnie, przy niebie klasy Bortle 5, jest subtelna, ale fotografia łatwo odsłania bogatą strukturę H‑alpha — zwłaszcza z filtrem o umiarkowanej szerokości pasma, który podbija kontrast także przy pewnej ilości poświaty księżycowej.